The passage is a whimsical
specimen of the style and reasoning of the schools:--"Restat posteriore
loco de capillis Deiparae Virginis paucis dicere, enimvero an illi sint
jam in terris!--Dubitationem aliquam afferre potest mirabilis ipsius
anastasis, et in coelum viventis videntisque assumptio
triumphalis.--Quid ita?--quid si intra triduum ad vitam revocata, si
coelis triumphantis in morem invecta, si corpore gloria circumfuso
Christo assidet? _Quidquid Virgineo capiti crinium inerat hand dubie
caelis intulit_, ne quid perfectae ac numeris omnibus absolutae ipsius
pulchritudini deesse possit. Nae ille in politiori literatura imo et in
rebus humanis omnino peregrinus sit qui ignoret quantum ad muliebrem
formam comae conferat pulchritudo ... ne singulas Marianae pulchritudinis
dotes persequar, ejus ima craearies de qua, agimus tantae fuit venustatis
ut mysticus ipsius Sponsus blande querulus exclamare cogatur,
_vulnerasti cor meum in uno crine colli tui_.... Naenias igitur occinere
videtur qui Deiparae capillos in terris relatos esse memoret atque adeo
servari obfirmate asseveret, cum illos tantum ad redivivae Virginis
speciem conferre constet.
Pages:
232
233
234
235
236
237
238
239
240
241
242
243
244
245
246
247
248
249
250
251
252
253
254
255
256